初犯 (chū fàn) — (명사) 초범(범죄); (명사) 초범(사람)
Definition
법률 용어로 '초범(범죄)' 또는 '초범자(사람)'를 의미. 종종 累犯(상습범)과 대비되며, 법은 이들을 다르게 취급함.
noun
(명사) 초범(범죄)(명사) 초범(사람)
Examples
- 初犯,。Zhè shì tā de chū fàn, suǒ yǐ fǎ yuàn cóng qīng chǔ fá.그의 초범이라 법원이 가볍게 처벌했다.
- 初犯,。Zuò wéi yí gè chū fàn, tā dé dào le huǎn xíng de jī huì.초범자로서 그는 집행유예의 기회를 얻었다.
- 初犯。Fǎ lǜ duì chū fàn hé lèi fàn de chǔ lǐ fāng shì bù tóng.법은 초범과 상습범을 다르게 처리한다.
Appears in
Browse more HSK 7-9 words or search the full 43,000-word dictionary.