吠 (fèi) — bellen (von Hunden)

Definition

Examples

• 那只狗一直在吠。
  Nà zhī gǒu yì zhí zài fèi.
  Dieser Hund hat ununterbrochen gebellt.
• 邻居家的狗晚上总是乱吠。
  Lín jū jiā de gǒu wǎn shàng zǒng shì luàn fèi.
  Der Hund des Nachbarn bellt nachts immer grundlos.
• 狗一见到陌生人就吠。
  Gǒu yí jiàn dào mò shēng rén jiù fèi.
  Der Hund bellt, sobald er einen Fremden sieht.