闪避 (shǎn bì) — ausweichen, entgehen
Definition
verb
ausweichenentgehen
Examples
- 闪避。Tā xùn sù shǎn bì le nà liàng chē.Er wich schnell dem Auto aus.
- 闪避。Tā qiǎo miào dì shǎn bì le nà ge nán tí.Sie wich geschickt der schwierigen Frage aus.
- ,闪避。Zài dǎ jià shí, tā shǎn bì le měi yí cì gōng jī.Während des Kampfes wich er jedem Angriff aus.
Browse more HSK 7-9 words or search the full 43,000-word dictionary.