口哨 (kǒu shào) — silbato (el instrumento o el sonido al silbar)

Definition

Examples

• 他吹了一声口哨。
  Tā chuī le yī shēng kǒu shào.
  Sopló un silbato.
• 裁判用口哨宣布比赛开始。
  Cái pàn yòng kǒu shào xuān bù bǐ sài kāi shǐ.
  El árbitro usó un silbato para anunciar el inicio del partido.
• 我听到一声清脆的口哨。
  Wǒ tīng dào yī shēng qīng cuì de kǒu shào.
  Escuché un sonido de silbato claro y nítido.