孺子 (rú zǐ) — niño, joven (literario, usado en expresiones fijas)

Definición

Palabra literaria/clásica para 'niño', casi nunca se usa sola — aparece en frases hechas como 孺子可教. En el habla cotidiana, usa 小孩 o 孩子.

sustantivo
niñojoven (literario, usado en expresiones fijas)

Ejemplos

  • “孺子”,。
    Gǔ yǔ shuō "rú zǐ kě jiào", yì si shì duì nián qīng rén yǒu xìn xīn.
    El viejo dicho 'el niño merece ser enseñado' significa tener confianza en los jóvenes.
  • ,孺子。
    Tā suī nián yòu, què pō yǒu rú zǐ zhī fēng.
    Aunque es joven, ya tiene el estilo de un niño prometedor (literario).
  • 孺子,。
    rú zǐ Bù kě jiào yě, quàn le yě méi yòng.
    El niño no merece ser enseñado; la persuasión es inútil (frase clásica).

Origen

Palabra compuesta
构词法gòucífǎ
联合liánhéCoordinación

Dos partes de igual peso, de significado parecido u opuesto, una junto a la otra.

孺rújoven
子zǐniño

孺 (joven) y 子 (niño) se combinan para referirse a un niño o joven.

Caracteres de esta palabra

No hay un origen fiable registrado para este carácter.

Un dibujo de la cosa misma, desgastado durante tres mil años hasta quedar en unos pocos trazos.

子 se dibuja como un bebé con cabeza grande, brazos extendidos y piernas envueltas en una manta.

Abrir 子 →

Explora más palabras de HSK 7-9 o busca en el diccionario de 43 000 palabras.