逃犯 (táo fàn) — criminal fugado; fugitivo

Definición

Ejemplos

• 警方正在全力追捕这名逃犯。
  Jǐng fāng zhèng zài quán lì zhuī bǔ zhè míng táo fàn.
  La policía está haciendo todo lo posible para perseguir a este fugitivo.
• 那个逃犯已经在外逃了三年。
  Nà ge táo fàn yǐ jīng zài wài táo le sān nián.
  Ese criminal fugitivo ha estado prófugo durante tres años.
• 通缉令上有五个逃犯的照片。
  Tōng jī lìng shàng yǒu wǔ gè táo fàn de zhào piàn.
  La orden de búsqueda tiene fotos de cinco fugitivos.