天体 (tiān tǐ) — 天体(星、惑星、月など); 天球(見かけ上の空の球面)
Definition
天体:星や惑星などの宇宙の自然物体。天文学で「天球」の意味も。
noun
天体(星、惑星、月など)天球(見かけ上の空の球面)
Measure word · 个
Examples
- 天体。Kē xué jiā yòng wàng yuǎn jìng guān chá yáo yuǎn de tiān tǐ.科学者たちは望遠鏡を使って遠くの天体を観測します。
- 天体。Tài yáng shì lí dì qiú zuì jìn de tiān tǐ.太陽は地球に最も近い天体です。
- 天体。Tiān wén xué yán jiū tiān tǐ de yùn dòng hé jié gòu.天文学は天体の運動と構造を研究します。
Appears in
Browse more HSK 7-9 words or search the full 43,000-word dictionary.