天分 (tiān fèn) — 天賦の才能、才能

Definition

天分は生まれつきの個人的な才能。天赋に近く、才能や才华(発達した技能)とは異なり、自然の素質を指す。

noun
天賦の才能、才能

Examples

  • 天分
    Tā huà huà hěn yǒu tiān fèn.
    彼は絵を描くことに天分があります。
  • 天分
    Hěn duō rén dōu shuō wǒ yǒu yǔ yán tiān fèn.
    多くの人が私には語学の天分があると言います。
  • 天分
    tiān fèn Xū yào nǔ lì cái néng fā huī chū lái.
    天分を発揮するには努力が必要です。

Browse more HSK 7-9 words or search the full 43,000-word dictionary.