天分 (tiān fèn) — 天賦の才能、才能
Definition
天分は生まれつきの個人的な才能。天赋に近く、才能や才华(発達した技能)とは異なり、自然の素質を指す。
noun
天賦の才能、才能
Examples
- 天分。Tā huà huà hěn yǒu tiān fèn.彼は絵を描くことに天分があります。
- 天分。Hěn duō rén dōu shuō wǒ yǒu yǔ yán tiān fèn.多くの人が私には語学の天分があると言います。
- 天分。tiān fèn Xū yào nǔ lì cái néng fā huī chū lái.天分を発揮するには努力が必要です。
Appears in
Browse more HSK 7-9 words or search the full 43,000-word dictionary.