独孤 (dú gū) — (文語, 形容詞) 孤独な、一人の; (固有名詞, 姓) 独孤
Definition
「lonely / solitary」を意味する文語表現。孤独より格式が高く優雅。また、鮮卑時代の複合姓である独孤(Dugu)姓で、歴史小説や武侠小説に登場する。
verb
(文語, 形容詞) 孤独な、一人の(固有名詞, 姓) 独孤
Examples
- 独孤。dú gū Xìn shì běi zhōu shí qī de míng jiàng.独孤信は北周時代の名将でした。
- 独孤,。Tā yì shēng dú gū, bù céng yǒu zhēn zhèng de zhī jǐ.彼は生涯孤独で、真の知己を持つことはありませんでした。
- 独孤。Jīn yōng xiǎo shuō zhōng de dú gū qiú bài shì yí wèi jué shì gāo shǒu.金庸の小説に登場する独孤求敗は、比類なき武術の達人です。
Browse more HSK 7-9 words or search the full 43,000-word dictionary.