田野 (tián yě) — 野原、開けた土地(特に農地や田舎)
Definition
一続きの野原や田園地帯を全体として指す。田は一枚の田んぼ、農田は耕作地、田園は詩的で牧歌的な雰囲気。
noun
野原、開けた土地(特に農地や田舎)
Measure word · 片
Examples
- 田野筝。Wǒ men xǐ huan zài tián yě lǐ fàng fēng zheng.私たちは野原で凧を揚げるのが好きです。
- 田野。Zhè piàn tián yě zhǒng le hěn duō shū cài.この野原にはたくさんの野菜が植えられています。
- 田野。Qiū tiān de tián yě shì jīn sè de.秋の野原は金色です。
Browse more HSK 7-9 words or search the full 43,000-word dictionary.