田野 (tián yě) — 野原、開けた土地(特に農地や田舎)

Definition

一続きの野原や田園地帯を全体として指す。田は一枚の田んぼ、農田は耕作地、田園は詩的で牧歌的な雰囲気。

noun
野原、開けた土地(特に農地や田舎)
Measure word ·

Examples

  • 田野
    Wǒ men xǐ huan zài tián yě lǐ fàng fēng zheng.
    私たちは野原で凧を揚げるのが好きです。
  • 田野
    Zhè piàn tián yě zhǒng le hěn duō shū cài.
    この野原にはたくさんの野菜が植えられています。
  • 田野
    Qiū tiān de tián yě shì jīn sè de.
    秋の野原は金色です。

Browse more HSK 7-9 words or search the full 43,000-word dictionary.