门徒 (mén tú) — 弟子; 追随者; 信奉者
Definition
「弟子」を意味する正式な語。宗教・武術・哲学などの師匠の下で学ぶ者。師弟の忠誠と徒弟関係を示す。
noun
弟子追随者信奉者
Measure word · 个
Examples
- 门徒。Tā shì zhè wèi dà shī de mén tú.彼はこの師匠の門徒です。
- 门徒。Zhè xiē mén tú dōu gēn zhe lǎo shī xué xí.これらの門徒はみな先生について学んでいます。
- 门徒,。Tā shōu le hěn duō mén tú, jiào tā men gōng fu.彼は多くの門徒を受け入れ、彼らに功夫を教えました。
Appears in
Browse more HSK 7-9 words or search the full 43,000-word dictionary.