时节 (shí jié) — 季節; (適切な)時; 期間
Definition
季節(自然の時期)または何かに適した時期を意味する。中立的な期間の言葉である期间や时期よりも季節のタイミングに近く、岁月ほど詩的・文語的ではない。
noun
季節(適切な)時期間
Examples
- 时节。Xiàn zài shì shǎng huā de shí jié.今は花見の季節です。
- 时节。Chūn tiān shì bō zhòng de shí jié.春は種まきの季節です。
- 时节,。Dào le zhè ge shí jié, dà jiā jiù kāi shǐ zhǔn bèi guò nián le.この時期になると、みんな正月の準備を始めます。
Appears in
Browse more HSK 7-9 words or search the full 43,000-word dictionary.