步兵 (bù bīng) — infantry; infantryman

定義

noun
infantryinfantryman
量詞 ·

例文

  • 步兵
    Tā shì yì míng bù bīng.
    He is an infantryman.
  • 步兵
    bù bīng Bù duì zhèng zài xùn liàn.
    The infantry unit is training.
  • 步兵
    Lì shǐ shàng bù bīng shì jūn duì de zhǔ yào lì liàng.
    Historically, infantry was the main force of the army.
収録リスト

HSK 7-9の単語をもっと見る、または43,000語の辞書全体を検索。