违抗 (wéi kàng) — to disobey; to defy (orders, rules, authority)

定義

verb
to disobeyto defy (orders, rules, authority)

例文

  • 违抗
    Tā bù gǎn wéi kàng fù qīn de mìng lìng.
    He didn't dare to disobey his father's orders.
  • 违抗
    Shì bīng bù néng wéi kàng jiāng jūn de mìng lìng.
    Soldiers cannot defy the general's orders.
  • 违抗
    Zhè xiē fǎ lǜ shì bù néng wéi kàng de.
    These laws cannot be defied.
収録リスト

HSK 7-9の単語をもっと見る、または43,000語の辞書全体を検索。