天赋 (tiān fù) — Gabe; angeborenes Talent

Definition

Examples

• 他对音乐有很高的天赋。
  Tā duì yīn yuè yǒu hěn gāo de tiān fù.
  Er hat eine große Begabung für Musik.
• 她的语言天赋让老师很惊讶。
  Tā de yǔ yán tiān fù ràng lǎo shī hěn jīng yà.
  Ihr sprachliches Talent überraschte den Lehrer.
• 这个孩子从小就显露出绘画天赋。
  Zhè ge hái zi cóng xiǎo jiù xiǎn lù chū huì huà tiān fù.
  Dieses Kind zeigte schon früh ein Talent fürs Malen.