违抗 (wéi kàng) — missachten; trotzen (Befehle, Regeln, Autorität)

Definition

Examples

• 他不敢违抗父亲的命令。
  Tā bù gǎn wéi kàng fù qīn de mìng lìng.
  Er wagte nicht, den Anordnungen seines Vaters zu widersprechen.
• 士兵不能违抗将军的命令。
  Shì bīng bù néng wéi kàng jiāng jūn de mìng lìng.
  Soldaten dürfen den Befehlen des Generals nicht trotzen.
• 这些法律是不能违抗的。
  Zhè xiē fǎ lǜ shì bù néng wéi kàng de.
  Diese Gesetze können nicht missachtet werden.