出逃 (chū táo) — huir, escapar

Definition

Examples

• 他决定从监狱出逃。
  Tā jué dìng cóng jiān yù chū táo.
  Decidió huir de la prisión.
• 战争爆发后，很多居民出逃到国外。
  Zhàn zhēng bào fā hòu, hěn duō jū mín chū táo dào guó wài.
  Después de que estalló la guerra, muchos residentes huyeron al extranjero.
• 他带着家人连夜出逃了。
  Tā dài zhe jiā rén lián yè chū táo le.
  Huyó durante la noche con su familia.