断送 (duàn sòng) — perder (la vida, el futuro, etc.); arruinar

Definition

Examples

• 他的一时冲动断送了自己的前程。
  Tā de yì shí chōng dòng duàn sòng le zì jǐ de qián chéng.
  Su impulso momentáneo arruinó su propio futuro.
• 这场官司断送了她多年的努力。
  Zhè chǎng guān si duàn sòng le tā duō nián de nǔ lì.
  Este juicio echó por tierra años de su duro trabajo.
• 酗酒断送了他的健康和家庭。
  Xù jiǔ duàn sòng le tā de jiàn kāng hé jiā tíng.
  El alcoholismo arruinó su salud y su familia.