郎君 (láng jūn) — (histórico, literario) término usado por una esposa para dirigirse a su marido; (histórico, literario) caballero, joven amo
Definición
Un término histórico/literario, no usado en el habla moderna. Una esposa llamando a su esposo 郎君 transmite afecto o formalidad; 公子 es un tratamiento anticuado similar para un joven caballero.
sustantivo
(histórico, literario) término usado por una esposa para dirigirse a su marido(histórico, literario) caballerojoven amo
Ejemplos
- ,郎君。Zài gǔ dài, qī zi cháng chēng zhàng fu wèi láng jūn.En la antigüedad, las esposas solían llamar a sus maridos 'langjun'.
- 郎君,。Zhè wèi láng jūn fēng dù piān piān, yí kàn jiù shì dú shū rén.Este caballero es elegante y claramente un erudito.
- 郎君,。láng jūn, Qǐng suí wǒ lái.Mi señor, por favor sígame.
Origen
Palabra compuesta构词法gòucífǎ
联合liánhéCoordinación
Dos partes de igual peso, de significado parecido u opuesto, una junto a la otra.
Tanto 郎 como 君 se refieren a un hombre o caballero; juntos forman un término respetuoso para designar a un esposo o joven señor.
Explora más palabras de HSK 7-9 o busca en el diccionario de 43 000 palabras.