拳手 (quán shǒu) — boxeador (pessoa que boxeia)

Definition

Examples

• 他是一名职业拳手。
  Tā shì yì míng zhí yè quán shǒu.
  Ele é um boxeador profissional.
• 这位拳手每天训练非常刻苦。
  Zhè wèi quán shǒu měi tiān xùn liàn fēi cháng kè kǔ.
  Este boxeador treina muito forte todos os dias.
• 很多年轻拳手梦想成为冠军。
  Hěn duō nián qīng quán shǒu mèng xiǎng chéng wéi guàn jūn.
  Muitos jovens boxeadores sonham em se tornar campeões.