轰然 (hōng rán) — com um estrondo alto ou bang; de forma trovejante

Definition

Um advérbio usado na escrita para descrever um estrondo ou baque súbito e muito alto — quase sempre emparelhado com verbos como 倒塌, 倒下 ou 倒下 para descrever algo grande desabando com estrondo.

adverb
com um estrondo alto ou bangde forma trovejante

Examples

  • 轰然
    Nà zuò dà lóu hōng rán dǎo tā le.
    Aquele edifício desabou com um estrondo alto.
  • 轰然
    Suí zhe yī shēng jù xiǎng, qiáng bì hōng rán dǎo xià.
    Com um barulho alto, a parede desabou.
  • 轰然
    Dà shù hōng rán yī shēng dǎo zài dì shàng, jīng fēi le niǎo qún.
    A grande árvore caiu no chão com um estrondo, assustando o bando de pássaros que voou.

Browse more HSK 7-9 words or search the full 43,000-word dictionary.