违抗 (wéi kàng) — to disobey; to defy (orders, rules, authority)
Definição
verb
to disobeyto defy (orders, rules, authority)
Exemplos
- 违抗。Tā bù gǎn wéi kàng fù qīn de mìng lìng.He didn't dare to disobey his father's orders.
- 违抗。Shì bīng bù néng wéi kàng jiāng jūn de mìng lìng.Soldiers cannot defy the general's orders.
- 违抗。Zhè xiē fǎ lǜ shì bù néng wéi kàng de.These laws cannot be defied.
Aparece em
Veja mais palavras do HSK 7-9 ou pesquise no dicionário completo com 43.000 palavras.