抽打 (chōu dǎ) — peitschen, auspeitschen, schlagen

Definition

Examples

• 他愤怒地抽打着那匹马。
  Tā fèn nù dì chōu dǎ zhe nà pǐ mǎ.
  Er schlug wütend auf das Pferd ein.
• 农民用鞭子抽打牛，让它快走。
  Nóng mín yòng biān zi chōu dǎ niú, ràng tā kuài zǒu.
  Der Bauer peitschte den Ochsen, damit er schneller ging.
• 这种刑罚是用藤条抽打犯人的背部。
  Zhè zhǒng xíng fá shì yòng téng tiáo chōu dǎ fàn rén de bèi bù.
  Diese Strafe beinhaltet, den Rücken des Gefangenen mit Rattan zu schlagen.