盗贼 (dào zéi) — Räuber; Banditen

Definition

Examples

• 警察抓住了几个盗贼。
  Jǐng chá zhuā zhù le jǐ gè dào zéi.
  Die Polizei hat mehrere Räuber gefasst.
• 这些盗贼偷走了很多贵重物品。
  Zhè xiē dào zéi tōu zǒu le hěn duō guì zhòng wù pǐn.
  Diese Banditen haben viele wertvolle Gegenstände gestohlen.
• 古代盗贼经常在夜里行动。
  Gǔ dài dào zéi jīng cháng zài yè lǐ xíng dòng.
  Antike Banditen operierten oft nachts.