炮手 (pào shǒu) — artillero; cañonero

Definición

Ejemplos

• 那位炮手在演习中表现非常出色。
  Nà wèi pào shǒu zài yǎn xí zhōng biǎo xiàn fēi cháng chū sè.
  Ese artillero se desempeñó muy bien durante el ejercicio.
• 他是一名经验丰富的炮手。
  Tā shì yì míng jīng yàn fēng fù de pào shǒu.
  Él es un artillero experimentado.
• 炮手需要快速准确地装填弹药。
  pào shǒu Xū yào kuài sù zhǔn què dì zhuāng tián dàn yào.
  Un artillero necesita cargar munición rápida y precisamente.