承租人 (chéng zū rén) — arrendatario, inquilino
Definición
Término legal/formal para la persona que alquila una propiedad — se empareja directamente con 出租人 ('arrendador/propietario'). En el habla cotidiana, 房客 es más común.
sustantivo
arrendatarioinquilino
Clasificador · 个
Ejemplos
- 承租人,。Zuò wéi chéng zū rén, tā yǒu zé rèn àn shí jiāo fáng zū.Como inquilino, es responsable de pagar el alquiler a tiempo.
- 承租人。Zhè fèn hé tong shì chū zū rén hé chéng zū rén zhī jiān qiān de.Este contrato se firma entre el arrendador y el arrendatario.
- 承租人。chéng zū rén Kě yǐ tí qián jiě chú zū lìn hé tong.El arrendatario puede rescindir el contrato de arrendamiento anticipadamente.
Origen
Palabra compuesta构词法gòucífǎ
偏正piānzhèngModificador + núcleo
La primera parte delimita a la segunda: dice qué clase de cosa es el núcleo.
承租 describe asumir un contrato de alquiler y 人 nombra a la persona que lo hace.
Explora más palabras de HSK 7-9 o busca en el diccionario de 43 000 palabras.