咆哮 (páo xiào) — (des animaux, du vent, des vagues) rugir, hurler; (d'une personne) tempêter, s'emporter

Definition

Examples

• 狮子在森林里咆哮。
  Shī zi zài sēn lín lǐ páo xiào.
  Le lion rugit dans la forêt.
• 海上的风浪很大，不断咆哮。
  Hǎi shàng de fēng làng hěn dà, bú duàn páo xiào.
  Le vent et les vagues en mer rugissent constamment.
• 他愤怒地咆哮起来。
  Tā fèn nù dì páo xiào qǐ lái.
  Il a rugi de colère.