棍棒 (gùn bàng) — mazza, randello, bastone (usato come arma o attrezzo)

Definition

Examples

• 他用一根棍棒把门锁打坏了。
  Tā yòng yì gēn gùn bàng bǎ mén suǒ dǎ huài le.
  Ha usato un bastone per rompere la serratura.
• 古代士兵用棍棒作为武器。
  Gǔ dài shì bīng yòng gùn bàng zuò wéi wǔ qì.
  Gli antichi soldati usavano bastoni come armi.
• 不要用棍棒打孩子。
  Bú yào yòng gùn bàng dǎ hái zi.
  Non colpire i bambini con un bastone.