文生 (wén shēng) — estudioso

Definition

Examples

• 这位文生在古代文学方面有很深的造诣。
  Zhè wèi wén shēng zài gǔ dài wén xué fāng miàn yǒu hěn shēn de zào yì.
  Este estudioso tem realizações profundas em literatura antiga.
• 许多文生都致力于研究儒家经典。
  Xǔ duō wén shēng dōu zhì lì yú yán jiū rú jiā jīng diǎn.
  Muitos estudiosos se dedicam ao estudo dos clássicos confucionistas.
• 他是一位著名的文生，专攻历史。
  Tā shì yí wèi zhù míng de wén shēng, zhuān gōng lì shǐ.
  Ele é um estudioso famoso especializado em história.