不曾 (bù céng) — (advérbio) nunca (no passado); nunca

Definição

Exemplos

• 我不曾见过这么美的日落。
  Wǒ bù céng jiàn guò zhè me měi dì rì luò.
  Nunca vi um pôr do sol tão bonito.
• 他不曾对任何人提起过那件事。
  Tā bù céng duì rèn hé rén tí qǐ guò nà jiàn shì.
  Ele nunca mencionou esse assunto para ninguém.
• 我们不曾怀疑过他的能力。
  Wǒ men bù céng huái yí guò tā de néng lì.
  Nós nunca duvidamos da capacidade dele.

Gramática