拳击手 (quán jī shǒu) — boxeador

Definition

Examples

• 这位拳击手训练非常刻苦。
  Zhè wèi quán jī shǒu xùn liàn fēi cháng kè kǔ.
  Este boxeador treina muito duro.
• 他是一名职业拳击手，参加过很多比赛。
  Tā shì yì míng zhí yè quán jī shǒu, cān jiā guò hěn duō bǐ sài.
  Ele é um boxeador profissional que participou de muitas lutas.
• 那位著名的拳击手赢得了世界冠军。
  Nà wèi zhù míng de quán jī shǒu yíng dé le shì jiè guàn jūn.
  Aquele boxeador famoso venceu o campeonato mundial.