狂怒 (kuáng nù) — Wut, Raserei; wütend sein, toben

Definition

Examples

• 他心中的狂怒难以平息。
  Tā xīn zhōng de kuáng nù nán yǐ píng xī.
  Die Wut in seinem Herzen war schwer zu besänftigen.
• 他对经理的无理批评狂怒不已。
  Tā duì jīng lǐ de wú lǐ pī píng kuáng nù bù yǐ.
  Er tobte endlos über die unvernünftige Kritik des Managers.
• 那场激烈的争论让他陷入了狂怒之中。
  Nà chǎng jī liè de zhēng lùn ràng tā xiàn rù le kuáng nù zhī zhōng.
  Diese heftige Auseinandersetzung stürzte ihn in Wut.