爵位 (jué wèi) — rango nobiliario, título de nobleza

Definición

Ejemplos

• 在封建时代，爵位代表了身份和地位。
  Zài fēng jiàn shí dài, jué wèi dài biǎo le shēn fèn hé dì wèi.
  En la época feudal, el rango nobiliario representaba estatus y posición.
• 他因为战功得到了很高的爵位。
  Tā yīn wèi zhàn gōng dé dào le hěn gāo de jué wèi.
  Él recibió un alto rango nobiliario por sus logros militares.
• 在古代，爵位通常是世袭的。
  Zài gǔ dài, jué wèi tōng cháng shì shì xí de.
  En la antigüedad, los rangos nobiliarios solían ser hereditarios.