步枪 (bù qiāng) — fusil

Definition

Examples

• 他手里拿着一支步枪。
  Tā shǒu lǐ ná zhe yì zhī bù qiāng.
  Il tient un fusil dans sa main.
• 士兵们用步枪射击目标。
  Shì bīng men yòng bù qiāng shè jī mù biāo.
  Les soldats utilisent des fusils pour tirer sur des cibles.
• 这把步枪的射程很远。
  Zhè bǎ bù qiāng de shè chéng hěn yuǎn.
  Ce fusil a une très longue portée.