面对面 (miàn duì miàn) — face à face; en personne

Definition

Examples

• 我们面对面谈一谈吧。
  Wǒ men miàn duì miàn tán yi tán ba.
  Parlons face à face.
• 他们面对面坐着，谁都没说话。
  Tā men miàn duì miàn zuò zhe, shuí dōu méi shuō huà.
  Ils se sont assis en se faisant face, et aucun n'a parlé.
• 两人面对面，不知该说什么。
  Liǎng rén miàn duì miàn, bù zhī gāi shuō shén me.
  Les deux étaient face à face, ne sachant quoi dire.