逃犯 (táo fàn) — criminoso foragido; fugitivo

Definition

Examples

• 警方正在全力追捕这名逃犯。
  Jǐng fāng zhèng zài quán lì zhuī bǔ zhè míng táo fàn.
  A polícia está fazendo o possível para perseguir este fugitivo.
• 那个逃犯已经在外逃了三年。
  Nà ge táo fàn yǐ jīng zài wài táo le sān nián.
  Aquele criminoso foragido está em fuga há três anos.
• 通缉令上有五个逃犯的照片。
  Tōng jī lìng shàng yǒu wǔ gè táo fàn de zhào piàn.
  O aviso de procurados tem fotos de cinco fugitivos.