伪证 (wěi zhèng) — parjure

Définition

Exemples

• 他在法庭上作了伪证，结果被判了刑。
  Tā zài fǎ tíng shàng zuò le wěi zhèng, jié guǒ bèi pàn le xíng.
  Il a commis un parjure au tribunal et a été condamné en conséquence.
• 律师指出证人提供的伪证缺乏证据支持。
  Lǜ shī zhǐ chū zhèng rén tí gōng de wěi zhèng quē fá zhèng jù zhī chí.
  L'avocat a souligné que le parjure du témoin manquait de preuves.
• 作伪证是一种严重的犯罪行为。
  Zuò wěi zhèng shì yì zhǒng yán zhòng de fàn zuì xíng wéi.
  Commetre un parjure est un délit pénal grave.