被告 (bèi gào) — réu (em um processo judicial)

Definição

Exemplos

• 在被告被宣判前，律师为他做了最后辩护。
  Zài bèi gào bèi xuān pàn qián, lǜ shī wèi tā zuò le zuì hòu biàn hù.
  Antes de o réu ser sentenciado, o advogado fez a defesa final.
• 原告和被告在法庭上各执一词。
  Yuán gào hé bèi gào zài fǎ tíng shàng gè zhí yì cí.
  O autor e o réu mantiveram suas próprias versões no tribunal.
• 法官宣布被告无罪释放。
  Fǎ guān xuān bù bèi gào wú zuì shì fàng.
  O juiz anunciou que o réu foi absolvido e solto.