抓取 (zhuā qǔ) — saisir et prendre ; s'emparer de

Définition

Exemples

• 小偷抓取了钱包就跑。
  Xiǎo tōu zhuā qǔ le qián bāo jiù pǎo.
  The thief grabbed the wallet and ran.
• 他用力抓取绳子，才没有掉下去。
  Tā yòng lì zhuā qǔ shéng zi, cái méi yǒu diào xià qù.
  He grabbed the rope firmly and didn't fall down.
• 猛兽迅速抓取了猎物。
  Měng shòu xùn sù zhuā qǔ le liè wù.
  The beast quickly seized its prey.