猛扑 (měng pū) — charger, s'élancer

Définition

Exemples

• 老虎向猎物猛扑过去。
  Lǎo hǔ xiàng liè wù měng pū guò qù.
  Le tigre a foncé sur sa proie.
• 战士们勇敢地猛扑向敌人。
  Zhàn shì men yǒng gǎn dì měng pū xiàng dí rén.
  Les soldats ont courageusement chargé vers l'ennemi.
• 猫突然从草丛中猛扑出来。
  Māo tū rán cóng cǎo cóng zhōng měng pū chū lái.
  Le chat a soudainement jailli de l'herbe.